W dniu 3 czerwca br. w wieku 91 lat zmarł Włodzimierz Kłaczyński znany mielecki pisarz i ceniony lekarz weterynarii. Pogrzeb śp. Włodzimierza Kłaczyńskiego odbędzie się w piątek 6 czerwca o godz.10.00 w kościele Parafii pw. Ducha Św. w Mielcu.
Rodzina Kłaczyńskich przeniosła się do Mielca w roku 1935. W naszym mieście Włodzimierz Kłaczyński ukończył Państwową Szkołę Ogólnokształcącą Stopnia Licealnego im. S. Konarskiego w Mielcu. Egzaminy maturalne zdał w 1951 r. a studia na Wydziale Weterynarii UMCS – WSR w Lublinie ukończył w 1957 r. i otrzymał tytuł lekarza weterynarii. Pracę zawodową rozpoczął w 1957 r. na stanowisku terenowego lekarza weterynarii w powiecie brzozowskim. W 1967 r. powrócił do Mielca i do roku 1975 pełnił funkcję powiatowego lekarza weterynarii. Później pracował w Tarnobrzegu i w Zakładzie Doświadczalnym w Chorzelowie koło Mielca. Od roku 1987 r. do przejścia na emeryturę w roku 2012 r. prowadził w Mielcu praktykę prywatną, specjalizując się w chirurgii weterynaryjnej.
Równolegle do pracy zawodowej pisał utwory literackie. Napisał m.in. powieść Popielec (wydaną w 1981 r.), na kanwie której zrealizowano serial telewizyjny pod tym samym tytułem, tryptyk mikropowieści Wronie pióra (1986), powieść Anioł się roześmiał (1994), a także dzienniki I pies też człowiek (1997) oraz I kot ma duszę (2001). W 2005 r. wydał pięciotomowe dzieło Miejsce, opisujące w beletrystycznej formie wydarzenia w Mielcu i okolicy w latach międzywojennych, II wojny światowej i po jej zakończeniu.
28 września 2006 r. otrzymał Nagrodę „Albertus” Funduszu Charytatywnego im. Adama Chmielowskiego – Brata Alberta w Mielcu. W 2008 r. opublikował dwutomowy Zasiek polski, nawiązujący do cyklu Miejsce, a w 2010 r. ukazała się Skorpionada.
We wrześniu 2013 r. w sali widowiskowej SCK odbył się jego benefis z okazji 40-lecia twórczości i 80. urodzin. W 2017 r. wydał powieść Wnucek i napisał sztukę Ciotka dla Teatru Rozmaitości DK SCK w Mielcu. W 2020 r. ukazała się powieść autobiograficzna Pudełko.
Włodzimierz Kłaczyński został wyróżniony m.in.: Krzyżem Kawalerskim OOP (1980), odznakami: „Zasłużony Pracownik Rolnictwa” i „Za Wzorową Pracę w Służbie Weterynarii” (1979), „Honorową Odznaką WOPR” (1988) i nagrodą Marszałka Województwa Podkarpackiego „Artystyczny Znak Podkarpacia” (2020 r.)