Apel Starosty Powiatu Mieleckiego Kazimierza Gacka należy ocenić nie jako próbę rozwiązania problemu uciążliwości związanych z działalnością ośrodka Tropicana, lecz jako próbę przerzucenia odpowiedzialności za kilkuletnią nieskuteczność działań organu ochrony środowiska na Prezydenta Miasta Mielca oraz Radę Miejską.
Analiza treści apelu prowadzi do wniosku, że Starosta, zamiast rozliczyć skuteczność własnych działań i wykorzystać instrumenty pozostające w jego ustawowej dyspozycji, próbuje wykreować wrażenie, że główną przeszkodą w rozwiązaniu problemu jest brak działań ze strony miasta. Tymczasem dokument podpisany przez samego Starostę prowadzi do dokładnie odwrotnego wniosku.
Z treści apelu wynika bowiem jednoznacznie, że to Starosta był organem właściwym do prowadzenia postępowań dotyczących ponadnormatywnego hałasu emitowanego z terenu ośrodka Tropicana.
Z informacji Starosty wynika że:
- Starostwo prowadziło postępowania administracyjne.
- Starosta przeprowadził kontrolę i zlecił wykonanie pomiarów hałasu.
- Starosta stwierdził przekroczenia norm środowiskowych.
- Starosta wydał decyzję z dnia 31 lipca 2025 r. nakazującą ograniczenie oddziaływania akustycznego oraz decyzję z dnia 29 sierpnia 2025 r. ustalającą dopuszczalne poziomy hałasu dla urządzeń nagłaśniających funkcjonujących na terenie ośrodka.
Sam fakt wydania tych decyzji oznacza, że organ ochrony środowiska formalnie potwierdził występowanie problemu i dysponował ustawowymi instrumentami służącymi jego rozwiązaniu.
Jednocześnie ten sam Starosta przyznaje, że mimo przeprowadzonych postępowań, wykonanych pomiarów i wydanych decyzji problem nadal istnieje. Jest to w istocie przyznanie, że zastosowane przez właściwy organ środki nie doprowadziły do trwałego usunięcia stwierdzonych naruszeń.
Trudno więc zaakceptować sytuację, w której organ odpowiedzialny za prowadzenie postępowań administracyjnych i egzekwowanie wydanych decyzji próbuje obecnie przedstawiać się jako podmiot niemal pozbawiony wpływu na sytuację, a ciężar odpowiedzialności przerzucać na inne instytucje.
Po stronie samorządu miasta Mielca realizowanych jest szereg działań równolegle. Zwiększone patrole Straży Miejskiej, wydłużone godziny pracy, wspólne patrole Straży Miejskiej i Policji. W procesie wydawania koncesji na sprzedaż alkoholu jako strona włączeni zostali przedstawiciele mieszkańców dla pełnej transparentności tego procesu. Niestety, w świetle prawa, nie można odmówić wydania koncesji jeśli podmiot spełnił warunki. Pan Starosta zapewne o tym doskonale wie.
Szczególnie zdziwienie budzi forsowana przez Starostę teza, że rozwiązaniem problemu będzie podjęcie przez Radę Miejską uchwały na podstawie art. 157 Prawa Ochrony Środowiska. Twierdzenie to pozostaje w oczywistej sprzeczności z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, które wskazuje że uchwała taka nie może zastępować działań organów ochrony środowiska, a jej zastosowanie wymaga spełnienia szeregu warunków prawnych.
Nie można zatem przedstawiać uchwały rady gminy jako prostego remedium na problem, który wcześniej nie został rozwiązany przy wykorzystaniu instrumentów pozostających w dyspozycji organu ochrony środowiska.
Mieszkańcy nie potrzebują kolejnych apeli, politycznych sugestii ani prób przerzucania odpowiedzialności pomiędzy instytucjami, lecz rzetelnego rozliczenia skuteczności działań już podjętych przez organy, które posiadały i nadal posiadają kompetencje w zakresie ochrony środowiska przed ponadnormatywnym hałasem.
W świetle faktów przedstawionych przez samego Starostę zasadniczy problem nie polega na braku narzędzi prawnych, lecz na nieskuteczności ich wykorzystania i egzekwowania.
Zanim więc kierowane będą kolejne publiczne apele pod adresem innych organów, Starosta powinien w pierwszej kolejności rozliczyć skuteczność własnych działań, wyjaśnić przyczyny utrzymującego się od lat problemu oraz przedstawić mieszkańcom konkretne informacje o tym, jakie czynności zostały podjęte w celu wykonania i wyegzekwowania wydanych przez niego decyzji.