Rewitalizację zdefiniować można jako proces przemian przestrzennych, społecznych i ekonomicznych, mający na celu wyprowadzenie terenu ze stanu kryzysowego i prowadzący do rozwoju, w tym do poprawy jakości życia lokalnej wspólnoty poprzez przywrócenie obszarowi utraconych przezeń funkcji lub nadanie mu nowych.
Błędnym jest ograniczanie pojęcia rewitalizacji do określonego budynku czy innego składnika infrastruktury. Proces ten ma bowiem znacznie szerszy wymiar niż pojęcia takie jak: adaptacja, rewaloryzacja, modernizacja, renowacja, konserwacja. W przeciwieństwie do nich rewitalizacja dotyka bowiem nie tylko wymiaru infrastrukturalnego - równie ważną rolę odgrywa tu nastawienie na osiągnięcie określonych efektów społecznych.
Najogólniej pojętym celem rewitalizacji określonego obszaru jest podniesienie szans na wszechstronny rozwój lokalny, rozumiany jako względnie trwały i systematyczny proces zmian w układzie lokalnym, w wyniku którego zwiększa się suma szans indywidualnego rozwoju poszczególnych mieszkańców. Rozwój ten ma się dokonywać z poszanowaniem potrzeby znalezienia równowagi pomiędzy trzema obszarami:
