Mielec


Odnośnik - mapa strony
Odnośnik - dane kontaktowe
Odnośnik - strona główna









Honorowi obywatele miasta


W historii Mielca władze miejskie posługiwały się trzema specjalnymi tytułami, jakie przyznawano osobom zasługującym w danym czasie na wyjątkowe wyróżnienie. Niegdyś stosowano wpisy do Księgi Zasłużonych Obywateli Miasta Mielca, ale ta praktyka została zaniechana.

Medal "Przyjaciel Miasta Mielca" - od 1997 roku prezydent miasta przyznaje to wyróżnienie osobom nie będącym mieszkańcami Mielca i potwierdza w okolicznościowym dokumencie. Wręczenie medalu i dyplomu odbywa się przy wyjątkowej okazji. W kadencji 1994-1998 prezydent Janusz Chodorowski przyznał ten tytuł 11-krotnie i jak dotąd raz w następnej kadencji, rozpoczętej w 1998 roku.

Honorowe Obywatelstwo Miasta Mielca - to najwyższe wyróżnienie jakie może przyznać mielecki samorząd. Dotąd skorzystano z tej możliwości tylko w jednym przypadku:
uchwałą nr VIII/44/90 z dnia 31 października 1990 roku w dowód uznania wartości, które reprezentuje Rada Miejska w Mielcu postanowiła nadać

Honorowe Obywatelstwo Miasta Mielca
LECHOWI WAŁĘSIE
wiernemu Bogu, człowiekowi, Ojczyźnie i "Solidarności",
Laureatowi Pokojowej Nagrody Nobla, Przewodniczącemu NSZZ
"Solidarność".


Samorządowy akt nadania tego wyróżnienia Lech Wałęsa otrzymał w obecności 5 tysięcy osób od przewodniczącego rady Andrzeja Osnowskiego i prezydenta miasta Władysława Bieńka. Było to 2 listopada 1990 roku w hali sportowo-widowiskowej w Mielcu, podczas spotkania wyborczego zorganizowanego dla poparcia kandydatury Lecha Wałęsy na prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Honorowy Obywatel Miasta Mielca był prezydentem RP w latach 1990-1995.

Lech Wałęsa (ur. 29 września 1943) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej (1990-1995), polityk, działacz związkowy. Od 1967 r. pracował jako elektryk w Stoczni Gdańskiej. Od 31 października 1990 r. posiada Honorowe Obywatelstwo Miasta Mielca.

W 1970 r. był członkiem komitetu strajkowego stoczni i uczestniczył w protestach, które zostały krwawo stłumione przez władze PRL. W 1978 r. współorganizował Wolne Związki Zawodowe Wybrzeża. Po lipcowych strajkach, które najpierw wybuchły w WSK "PZL-Mielec" i WSK "PZL-Świdnik", przystąpił do przeprowadzenia zorganizowanej akcji strajkowej na Wybrzeżu, rozszerzonej niebawem na wiele ośrodków przemysłowych w Polsce. Jako przewodniczący Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego Stoczni Gdańskiej stanął na czele reprezentacji protestujących i 30 sierpnia 1980 r. po negocjacjach ze stroną rządową złożył swój podpis na dokumencie z 21 postulatami, określanym jako Porozumienie Gdańskie. Wkrótce jako współzałożyciel dokonał rejestracji Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność" i został pierwszym przewodniczącym legalnego związku zawodowego, będącego w opozycji do polityki prowadzonej przez oficjalne, partyjno-rządowe struktury władzy. Po 16-miesięcznym okresie prób pokojowego wyzwolenia państwa polskiego spod polityczno-militarnych i ideologicznych wpływów Związku Sowieckiego, w nocy z 12/13 grudnia 1981 r. został internowany w wyniku wprowadzenia w Polsce stanu wojennego i osadzony w rządowych miejscach odosobnienia. Po zwolnieniu z internowania nie zszedł z drogi upowszechniania w społeczeństwie zasad demokratycznych i wolności obywatelskich oraz odzyskania państwowej niezawisłości i niepodległości Polski. W 1989 r. stał na czele opozycji demokratycznej w pertraktacjach z władzami partyjno-rządowymi, określanych jako porozumienia Okrągłego Stołu. Był współtwórcą ustaleń, które w konsekwencji przyczyniły się do zlikwidowania absolutnych wpływów komunistów na władzę w Polsce. Doprowadził demokratyczną opozycję do władzy parlamentarnej w sejmie i senacie oraz do powierzenia funkcji premiera osobie ze struktur opozycyjnych.

31 października 1990 r. otrzymał Honorowe Obywatelstwo Miasta Mielca, które zostało wręczone przez władze miasta 2 listopada na mityngu wyborczym w hali sportowej w Mielcu.

W kilka tygodni po wizycie w Mielcu został pierwszym prezydentem Polski wybranym bezpośrednio w demokratycznych wyborach. Jako prezydent RP był zwierzchnikiem sił zbrojnych państwa polskiego. W 1995 r. ponownie kandydował w wyborach prezydenckich, lecz tym razem bez powodzenia.

Honorowy mielczanin prezydent RP Lech Wałęsa przebywał w naszym mieście także 1 października 1994 r. Był wówczas gościem VI Krajowego Zjazdu NSZZ "Solidarność", obradującego przez 4 dni w hali sportowej w Mielcu (29 września - 2 października 1994 r.). Podczas pobytu w Mielcu spotkał się m.in. z przewodniczącym NSZZ "Solidarność" Marianem Krzaklewskim i przewodniczącym obrad związkowych, Jerzym Buzkiem. Prezydent RP obejrzał pokazy lotnicze i zwiedził ogólnopolską wystawę zorganizowaną przez WSK "PZL-Mielec" i inne zakłady polskiego przemysłu lotniczego.

Obok Ojca Świętego Jana Pawła II honorowy mielczanin Lech Wałęsa jest Polakiem powszechnie znanym na świecie. Jako laureat Pokojowej Nagrody Nobla i polityk posiada doktoraty honoris causa wielu wyższych uczelni krajowych i zagranicznych. Z tego tytułu był zapraszany przez renomowane ośrodki naukowe i akademie do prowadzenia wykładów w zakresie politologii. Jest autorem kilku książek, m.in. "Drogi nadziei" (1987) i "Dróg do wolności" (1991). Obecnie, będąc na specjalnym uposażeniu dla byłych prezydentów RP, w ramach własnego funduszu prowadzi w Polsce instytut swego imienia.

Logo miasta Mielca

 Oficjalny serwis Urzędu Miejskiego w Mielcu
 Wszelkie prawa zastrzeżone © 1999-2016
Odnośnik - Biuletyn Informacji Publicznej Informacja dla osób niesłyszących i głuchoniemych | Plan miasta
Polityka prywatności | Porady i formularze | Adresy | Najwięksi pracodawcy